وبلاگ

آلیاژهای مبتنی بر نیکل در اواخر دهه 1930 ساخته شدند. در اوایل دهه 1950

سوپرآلیاژ پایه نیکل: عناصر آلیاژی اصلی کروم، تنگستن، مولیبدن، کبالت، آلومینیوم، تیتانیوم، بور، زیرکونیوم و غیره هستند. کروم نقش ضد اکسیداسیون و ضد خور

اقیانوس: سازه های دریایی در محیط دریایی، نمک زدایی، آبزی پروری و تبادل حرارتی آب دریا.

آلیاژهای مبتنی بر نیکل به نوعی از آلیاژ اطلاق می‌شود که دارای استحکام بالا و مقاومت خاصی در برابر اکسیداسیون و خوردگی در دمای بالای {0}} درجه است.

مواد جوش مورد استفاده برای فولاد ضد زنگ دوبلکس با ساختار دوبلکس که توسط آستنیت در درز جوش غالب است مشخص می شود.

پس از درمان با محلول جامد معمولی (گرمایش در 1020 درجه تا 1100 درجه و خنک کننده آب)

در مقایسه با فولاد ضد زنگ فریتی و فولاد زنگ نزن آستنیتی، مانند منطقه تحت تاثیر حرارت جوش فولاد ضد زنگ فریتی نیست.

فولاد زنگ نزن دو فاز به دلیل ساختار دوفاز آستنیت و فریت دارای ویژگی های فولاد زنگ نزن آستنیتی و فولاد زنگ نزن فریتی است.

مولیبدن حاوی فولاد ضد زنگ دوبلکس دارای مقاومت خوبی در برابر خوردگی تنش کلریدی تحت تنش کم است.

از زمان تولد در ایالات متحده در دهه 1940، فولاد ضد زنگ دوبلکس به نسل سوم توسعه یافته است.

فولاد ضد زنگ دوبلکس (DSS) به فولاد زنگ نزن گفته می شود که فریت و آستنیت هر کدام حدود 50٪ را تشکیل می دهند.

فولاد ضد زنگ فریتی دارای ویژگی های استحکام تسلیم بالا، هدایت حرارتی بالا، ضریب انبساط حرارتی کم، عملکرد شکل دهی کشش عمیق خوب است.